Τίποτα δεν πάει χαμένο

     

    Είναι πολύ ενθαρρυντικό να βλέπει κανείς - και κυρίως να ζει - εικόνες σαν τις χτεσινές στο σύνταγμα. Η Χαρούλα Αλεξίου τραγούδησε στο πλευρό των καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών και έλαμψε για ακόμη μια φορά. Με την πλατεία Συντάγματος κατάμεστη, η δύναμη της τέχνης στο πλευρό των αγωνιζομένων αυτών γυναικών τους έδωσε νέα πνοή για να συνεχίσουν τον αγώνα. 

Θα μας βρείτε στην οδό Δημοκρατίας

                                     

      Ο βιασμός είναι μια ποινικά και ηθικά κολάσιμη πράξη που νομικά ορίζεται ως η σεξουαλική δραστηριότητα που επιβάλλεται από το δράστη στο θύμα, με άσκηση σωματικής ή ψυχολογικής βίας και χωρίς τη συγκατάθεση του θύματος. Ιστορικά, ο άνδρας έχει ταυτιστεί με το δράστη, ενώ το θύμα συνήθως είναι γυναίκα (ενίοτε οι ρόλοι αντιστρέφονται!). Το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό ίσως του βιασμού είναι ότι τις περισσότερες φορές δε φτάνει στη δημοσιότητα και δη στην καταγγελία. Σε αυτό το άρθρο θα μας απασχολήσει μια παρέα γυναικών - προχωρημένων σε ηλικία - με στενούς δεσμούς "φιλίας" και αλληλοεξάρτησης που καταγγέλλουν ρητά ότι έχουν επανειλημμένα βιαστεί δημόσια. Θα επικεντρωθούμε σε μία από αυτές. Να σας συστήσω τη Δημοκρατία, τη Δικαιοσύνη, την Εκπαίδευση και τις λοιπές κυρίες...

Οδός Ελλήνων

            Με αφορμή τις συγκεκριμένες δηλώσεις των αναλυτών του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου http://tvxs.gr/news/ellada/oi-perikopes-misthon-blaptoyn-sobara-tin-paragogikotita-leei-tora-dnt αναρωτιέται κανείς ρεαλιστικά - και καθόλου ουτοπικά - που οδήγησε η εφαρμογή των μνημονίων και κυρίως η τυφλή υπακοή στις ευρωπαϊκές "νουθεσίες". Πόσο τελικά ωφέλησε να "πουλήσουμε" το δικαίωμα της ασυλίας μας σαν κράτος(δηλαδή της δυνατότητας να διαχειριζόμαστε τους πόρους μας όπως επιθυμούμε) στις 12/12/2012; Αποφύγαμε τελικά τη χρεωκοπία; Αποκτήσαμε την πολυπόθητη σταθερότητα; Είδαμε επιτέλους ανάπτυξη αυτές τις αποφράδες μέρες; Άξιζε το ρίσκο να επανεκλέξουμε την κυβέρνηση; Ανακτήσαμε την αξιοπιστία στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, αλλά και στο παγκόσμιο γίγνεσθαι; Τι προοπτικές διανοίγονται μετά το πρωτογενές πλεόνασμα;...

Φοιτητής, φαντάρος και εκπαιδευτικός

           

          Σάλο και έντονες αντιδράσεις προκάλεσε στη χτεσινή εκπομπή του – τσάρου  της πρωινής ενημέρωσης – Γιώργου Αυτιά η πρόταση του υπουργού Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλου για συσσίτια των εκπαιδευτικών στις φοιτητικέςλέσχες ή στα στρατόπεδα.

Το παλούκι στα οπίσθια

            Τους τελευταίους 2 μήνες η ελληνική συγκυβέρνηση έχει επιδοθεί σε μια χωρίς προηγούμενο διαδικασία «κοπτοραπτικής» των επερχόμενων μέτρων. Η κυβέρνηση προτείνει μέτρα, η τρόικα απορρίπτει. Η κυβέρνηση αντιπροτείνει, η τρόικα ξανααπορρίπτει. «Να μπει πιο βαθιά το μαχαίρι σε μισθούς και συντάξεις» ζητά το ΔΝΤ, ενώ τα κανάλια προβάλλουν την κυβέρνηση ως τον πλέον σκληρό διαπραγματευτή που βάζει κόκκινη γραμμή στο ζήτημα αυτό. Μάλλον κόκκινο φωτάκι βάζει, γιατί – αφού  έγινε τρεις τέσσερις φορές η πασαρέλα των μέτρων – εν τέλει το παλούκι εισέρχεται στα οπίσθια πολύ επιθετικά και δεν ξέρω αν τα άτομα τρίτης ηλικίας αντέχουν μεγάλες «συγκινήσεις».

Η βία και οι… άλλοι!

            Τις τελευταίες μέρες έχει θιχτεί –όχι και πολύ σοβαρά – το θέμα της βίας από την εφημερίδα Καθημερινή. Γίνεται μία συστηματική προσπάθεια του κ. Κασιμάτη –και των συμφερόντων που εξυπηρετεί- να εξισωθεί η βία των ακροδεξιών μελών της Χρυσής Αυγής (μία μειοψηφική βία) με τη βία των αναρχικών και αυτών που υποκινούνται – όπως ο ίδιος αναφέρει – από το ΣΥΡΙΖΑ. Είναι, όμως, ο μόνος στόχος του συγκεκριμένου «λόμπι κατά της βίας» να πλήξουν πολιτικά το ΣΥΡΙΖΑ; Ας μην έχουμε αυταπάτες.

Απόστρατοι εν δράσει

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποίησαν σήμερα απόστρατοι αξιωματικοί στην πλατεία Κλαυθμώνος ενάντια στα ενάντια στα νέα μέτρα. Μόλις το διάβασα μου ήρθε flashback η συγκέντρωση που είχαν κάνει απόστρατοι των ειδικών δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας πριν ένα χρόνο στη Λάρισα. Είχα δει τη συνέντευξη του προέδρου των αποστράτων και για καλή μου τύχη τη βρήκα και στο youtube.

Η Αθωότητα της θρησκείας

            Αφορμή για να γράψω για το αμφιλεγόμενο θέμα της θρησκείας – και ίσως διχάσω και τους αναγνώστες – στάθηκαν τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στον αραβικό κόσμο για χάρη αυτής της πολυδιαφημισμένης αντι-ισλαμικής ταινίας «Innocence of Muslims – Η αθωότητα των Μουσουλμάνων». Από την 11^η Σεπτεμβρίου (ναι, το πιάσατε κι εσείς) επεισόδια, με τουλάχιστον 20 θανάτους, έχουν συμβεί σε Αίγυπτο, Λιβύη, Υεμένη και μόλις χτες και στο Αφγανιστάν. Μια γυναίκα που φορούσε εκρηκτικά ανατινάχτηκε σε ένα minibus σκοτώνοντας 12 ανθρώπους, οι 9 αλλοδαποί. Τι κατευθύνει, όμως, αυτή τη γυναίκα σε μια επίθεση αυτοκτονίας;

Ευθανασία: Προσβολή της βιοηθικής ή ένα βήμα μπροστά από την εποχή μας;

            Ένα θέμα που συζητείται έντονα και διαρκώς τα τελευταία χρόνια είναι η νομιμοποίηση της ευθανασίας. Για να ακριβολογούμε το όλο ζήτημα αφορά εύλογα μόνο την εκούσια ευθανασία, αυτή δηλαδή που γίνεται μόνο με τη θέληση του ασθενούς. Θέμα ηθικό, κοινωνικό, πολιτικό αλλά σαφώς και επιστημονικό. Ζώντας, λοιπόν, σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από τις εύστοχες και άστοχες – παρ’ όλα αυτά όμως ρηξικέλευτες – ηθικές τομές της δεν μπορούμε παρά να μην αγνοήσουμε το ζήτημα της εκούσιας ευθανασίας.

«Η ελληνική εκπαίδευση ως ανασταλτικός παράγοντας για την κοινωνική αναβάθμιση»

Κανείς δε θα μπορούσε να αμφισβητήσει το γεγονός ότι το εκπαιδευτικό σύστημα μιας χώρας αποτελεί μία από τις πιο αντιπροσωπευτικές εικόνες για τη γενικότερη κατάσταση – στην περίπτωση της Ελλάδας αναντίρρητη παρακμή – στην οποία αυτή έχει περιέλθει. Αυτό επειδή η εκπαίδευση μπορεί να αποτελέσει χωρίς αμφιβολία ισχυρό παράγοντα διαμόρφωσης πολιτικής, οικονομικής και σαφώς κοινωνικής σκέψης και δράσης του νυν μαθητή και μελλοντικού πολίτη και ψηφοφόρου.