Τρίτη 2 Οκτωβρίου 2012

Το παλούκι στα οπίσθια


            Τους τελευταίους 2 μήνες η ελληνική συγκυβέρνηση έχει επιδοθεί σε μια χωρίς προηγούμενο διαδικασία «κοπτοραπτικής» των επερχόμενων μέτρων. Η κυβέρνηση προτείνει μέτρα, η τρόικα απορρίπτει. Η κυβέρνηση αντιπροτείνει, η τρόικα ξανααπορρίπτει. «Να μπει πιο βαθιά το μαχαίρι σε μισθούς και συντάξεις» ζητά το ΔΝΤ, ενώ τα κανάλια προβάλλουν την κυβέρνηση ως τον πλέον σκληρό διαπραγματευτή που βάζει κόκκινη γραμμή στο ζήτημα αυτό. Μάλλον κόκκινο φωτάκι βάζει, γιατί – αφού  έγινε τρεις τέσσερις φορές η πασαρέλα των μέτρων – εν τέλει το παλούκι εισέρχεται στα οπίσθια πολύ επιθετικά και δεν ξέρω αν τα άτομα τρίτης ηλικίας αντέχουν μεγάλες «συγκινήσεις».

Δευτέρα 1 Οκτωβρίου 2012

Quills(2000)


             
           Αναζητώντας ταινίες του Geoffrey Rush, έπεσα πάνω στο Quills που ο ίδιος υποδύεται τον Μαρκήσιο ντε Σαντ. Συμπρωταγωνιστούν η Kate Winslet, ο  Joaquin Phoenix, και ο κλασσικός Michael Caine.

Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου 2012

Η βία της εξουσίας (4) – Συνεργασία Χρυσής Αυγής – Αστυνομίας



           Μην προκαταβάλλεστε από τον τίτλο. Δεν είναι κάτι αμφιλεγόμενο. Σε μια προσπάθεια – από κοινού με ένα φίλο – επιχειρούμε  να δείξουμε ότι αποτελεί πραγματικότητα. Η Χρυσή Αυγή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις δυνάμεις καταστολής, με διάλυση διαδηλώσεων, με επεισόδια ωμής βίας.

Γέρων Παστίτσιος

            Ο δημιουργός της σελίδας του facebook «Γέρων Παστίτσιος», που πρόσφατα φυλακίστηκε με κατηγορία εξύβρισης και βλασφημίας ενάντια στο γέροντα Παΐσιο, μιλά στον Κώστα Βαξεβάνη. Αποδεικνύεται ότι το θέμα, που έφτασε μέχρι τη βουλή, ήταν από τα λεγόμενα «κρότου – λάμψης». Μας κουφαίνουν, μας τυφλώνουν και στο τέλος διαπιστώνουμε ότι πέσαμε στη λούμπα. Απλός και ξεκάθαρος. Πέτυχε αυτό που ήθελε. Απολαύστε τον.

Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου 2012

Η βία της εξουσίας (3) – Αγανακτισμένοι στο Σύνταγμα 29/06/2011


             Πόσο μακρινή στο παρελθόν φαντάζει η περσινή συγκέντρωση του κινήματος των αγανακτισμένων, που ξεκίνησε από Ισπανία και Πορτογαλία και από σπόντα η Ελλάδα μας έζησε στιγμές πρωτόγνωρες. Δυστυχώς, δεν πήγα στις συγκεντρώσεις της Αθήνας, πράγμα που το μετάνιωσα. Άτομα, που συμμετείχαν μίλησαν για περιπτώσεις άμεσης δημοκρατίας, συζητήσεις, αντιπαραθέσεις, συλλογικότητα. Η ελπίδα διακρινόταν στον ορίζοντα. Το κίνημα φούντωνε και εξαπλωνόταν. Η κυβέρνηση το απαξίωνε αλλά οι ιδέες είναι σαν τα καρφιά. Όσο τις χτυπάς τόσο βαθύτερα μπαίνουν. Ώσπου στις 29 Ιουνίου, μαζεύτηκε πάνω από μισό εκατομμύριο κόσμος και είπαν να ξεριζώσουν το καρφί. Ένα δείγμα από αυτά που συνέβησαν και είδαν το φως της δημοσιότητας. Η Αθήνα πνίγηκε στα χημικά…